Achttien maanden abstinent

Ik blow nog steeds niet. Of hoe zeg ik dat ik nog steeds abstinent ben? Dat ben ik en ik denk niet dat ik ooit nog ga blowen. Ik mis het helemaal niet. Ik mis het roken van tabak meer dan het roken van wiet of hash. Soms kom ik ergens de geur tegen van een joint met hash en dat vind ik nog wel steeds echt lekker ruiken. Laatst was ik bij een vriendin die wel blowt maar ik had er helemaal geen moeite mee dat zij zat te blowen. Ik kreeg wel even een raar gevoel in mijn hoofd. Beetje duizelig. Kwam volgens mij door die stuf. Zij werd er trouwens erg levendig van wat me verbaasde want meestal als ik mensen zie die een joint hebben gerookt zijn ze superduf.

AL bijna negen maanden gestopt

Ik heb lang niet hier geschreven. Alleen de eerste dagen toen ik het verschrikkelijk moeilijk had. Dat moeilijke ging nog wel een tijdje door, misschien wel maanden en ik wilde niet voortdurend klagen.

Ik ga misschien wel meer hier schrijven want ik blow nu al zeker 9 maanden niet meer! En ik voel me vrij!

Tiende dag

Had een paar hele slechte dagen. Maandag was wel het dieptepunt. Ik had de nacht van zondag op maandag ontzettend slecht geslapen, was om het kwartier wakker en moest dan plassen. Ook droomde ik weer dat ik blowde en dat ik daar enorme spijt van had, in mijn droom. Vol zelfverwijt. Hoe kon ik zo stom zijn? Ik werd wakker met pijn in mijn lijf en onrust, regen en somberheid in mijn kop. Ik ging chanten maar het hielp niet in die mate dat het mijn pad verhief. Ik was strondsaggerijnig. In de middag ging ik een stuk fietsen, naar Oudekerk en toen naar de Bijlmerarena en ook dat hielp niet. Gelukkig kreeg ik vriendin M aan de telefoon die me liet razen en tieren en huilen. Hierna voelde ik me iets beter, in ieder geval voelde mijn lichaam zich beter, ik had niet meer zo'n pijn.

Gister de therapie, ik vertelde meteen dat ik een afschuwelijke week had gehad, maar niet had geblowt. Dat vonden ze mooi en ik ging door naar de volgende groep. Eerst deden we kunstzinnige therapie, dat was weer fijn, we moesten in duo's een schilderij maken en de ander een kleur geven die hij/zij nodig dacht te hebben, ik werkte met E. Ik vond het erg ontroerend te zien wat hij voor me maakte.

In de middag was de praatsessie. Ik deed mijn verhaal en kreeg hele positieve antwoorden, dat het zo goed was dat ik nu al die dromen had waarin ik spijt had dat ik had geblowt en dat ik eigenlijk alles zo snel oppakte.

Ze zeiden nog wel meer maar ik kan het even niet recapituleren.

Hierna had ik een uur een gesprek met een somatisch arts die mij allerlei dingen vroeg, over de verbinding tussen mijn lichaam en ziel, op een gegeven moment moest ik gaan staan en zei ze dat ze me omver ging duwen, dat deed ze, ik moest beter gaan staan, zei ze. Ook nam ze mijn pols die uitzonderlijk laag was. En zei ze dat ik een cholerisch mensentype was. Ze zei natuurlijk nog veel meer. Over mijn leven, mijn ouders, mijn grootouders en dat ik wellicht over een half jaar als die dope mijn lichaam echt uit is eens een familieopstelling kan doen bij haar.

Het vele plassen hoorde bij de afkick en ik moest maar veel drinken overdag. Ook raadde ze me aan iets ontspannends te doen voor ik ging slapen, geen TV of computer maar een tekening maken of naar muziek luisteren of iets moois lezen.

Het was een fijne dag en ik ben zo blij dat ik begonnen ben en dat ik het volhoud.

Vierde dag - avond

Heb een paar momenten erge trek gehad. Toen ik aan de telefoon was en een heavy verhaal hoorde van een dierbare vriendin, wist ik dat als ik nog blowde, ik meteen na het gesprek naar buiten was gegaan om een joint te roken.
Verder ben ik nog steeds heel erg moe.
& Ruikt het hier in de kamer naar rook.
En dat kan niet.

Vierde dag

Ja het is vandaag de vierde dag. Ik ben alweer uren op en uren bezig. Dat krijg je ervan als je niet meer blowt, energie te over. Had na de koffie wel weer zin in roken, vooral die sterke smaak van nicotine maar dat stoned zijn, daar had ik niet echt zin in. Was gistermiddag de stad in om bilologische kwark te kopen en passeerde drie koffieshops. Mijn eigen waar ik vaak joints en later stuff kocht + twee waar ik nooit wat kocht. De geur van stuf kwam in mijn neus, een oude vertrouwde lucht, er ging een steek door me heen. Ik wil het niet meer en ik wil het. Dat is de verslaving. Net als toen ik nog rookte. Ik wilde het niet maar deed het. Ik zat hier in de tuin te blowen en dacht vaak genoeg: dit heeft helemaal niks met mij te maken, het is net alsof ik iemand anders ben.

Toen ik afgesproken had, drie joints per dag te roken, moest ik die drie joints roken, ook al had ik er geen zin in, zelfde gold voor die twee en later die ene joint. Het moest gerookt worden. Nu rook ik ze niet meer en het bevalt me nu al. Die dwang, dat slaaf zijn van iets, erg vervelend.

Heb weer niet echt goed geslapen deze nacht, veel wakker om te plassen. Eigenlijk niets nieuws want ik slaap al jaren zo versnipperd. Af en toe slaap ik een hele nacht door en dan ben ik erg blij! Maar vannacht niet. Ben vandaag desondanks vol energie en tegelijkertijd moe.

Derde dag - avond

Alsof er iemand zit te roken, zo ruikt het hier, of ruik ik dat. Ben net even buiten gaan zitten zoals ik altijd deed toen ik nog rookte. Heb een paar keer diep ingeademd en dacht erover een shaggie te gaan roken, wat ik natuurlijk niet deed.

Heb me overdag moe gevoeld maar tegelijkertijd erg speedy. Mijn vriendin, vond me ook behoorlijk opgewonden. Zij raadde me aan te gaan masturberen om een beetje te kalmeren maar daar heb ik geloof ik niet zo'n zin in.
Het is nu 23.15 en ik ga zo naar bed. hoop dat ik makkelijk in slaap val maar ben niet erg moe.

Derde dag

Ik rook niet meer sinds maandag. Zag er vreselijk tegenop maar het is eigenlijk een peulenschil, zei ik gister in de therapie. Af en toe heb ik zin maar niet zo zeer in blowen en dat gevoel dat je krijgt van blowen wat we stoned noemen. Vond ik dat een tijdlang de poort naar andere dimensies, de laatste tijd leek het me meer te verduisteren. Vooral nadat ik besloten had op te houden en het effect van blowen wat afstandelijker bekeek. Misschien kwam dat ook wel door de combinatie hasj en tabak. Als ik zin krijg in blowen of roken, knijp ik mijn duim, wijs en middelvinger samen en haal diep adem, bij de uitademing laat ik langzaam de grip gaan en laat mijn vingers ontspannen. Dat helpt. Vooral dat inademen, vlak nadat ik de lucht diep mijn longen heb ingeademd komt de ontspanning.

Ik vertelde gisteren tijdens de therapie hoeveel energie ik had en dat ik me had afgevraagd of ik de dope niet gebruikt had als zelf-medicatie, dat zag ik ook als de 'smoes' (die gebruikers gebruiken om te blijven gebruiken). A - de therapeute - vertelde dat dat vaak gebeurde maar dat ik waarschijnlijk ook een terugslag zou krijgen, misschien heel moe en wilde dromen. Had vannacht zo'n wilde droom, volgens mij ging het over een vroegere vriendin waar ik nu geen contact meer mee heb. Ik werd er wakker van, maar ik ben de droom inmiddels weer vergeten.

Soms heb ik die zure en tevens bittere smaak in mijn mond van tabak. Dat herinner ik me nog wel van toen ik stopte met sigaretten en tabak roken in 1990. Mijn vader leefde nog net en ging binnen twee weken dood. Ik heb hem wel kunnen vertellen dat ik was opgehouden en hij kneep trots in mijn hand. Nu kick ik dus opnieuw af van tabak. Dat roken van tabak is eigenlijk mijn redding geweest in het besluit op te houden met blowen. Als ik geen tabaksverslaving had opgelopen, weet ik niet of ik was opgehouden.